Ja, het was even wat stiller van mijn kant. Manmanman, wat een gedoe. Ik beloof nooit meer snel kritiek te hebben op grote bouwprojecten. Ook mijn huis valt duurder uit, en het duurt ook langer dan gepland.

Een maandje dacht ik, dan is het wel gepiept. Niet dus. Nou ja, het is intussen redelijk bewoonbaar. Oordeel zelf. Nog even, dan woon ik er ook. Dat mag je op zich wel gluivend noemen denk ik.

Mijn huis is honderdtwaalf jaar oud. Gebouwd in de tijd van olielampen en enkelsteens muurtjes. Een geschiedenis die vol verrassingen zit.

Afgelopen week werd ik verrast door de energieleverancier. Ik vond het al lastig om een keuze te maken: groen of goedkoop? Of allebei? Of vooral betrouwbaarheid? Ik geloof dat ik een goede mix heb gevonden. Want Oxxio, mijn energieleverancier, bestaat al heel lang.

Exact een jaar na de bouw van mijn huis begon deze firma al met energie te leveren in mijn huis. Een foutje natuurlijk. Maar als ze de komende honderd jaar even voortvarend zijn als ze over de afgelopen honderd jaar praten, hoor je mij niet klagen.

Nog voor ik ook maar een seconde werk in mijn tuin heb gestoken doet hij het al. Gewoon, zomaar. Een klein wondertje. Nou ja, de vorige eigenaar zal er vast van alles in gestopt hebben. Maar ik bof maar mooi. Verdikkeme, bossen met krokussen!