Gluivend
Gluif jij of gluif ik? Ik gluif, jij gluif, wij gloven. Allemaal fout. Want het kan niet. Simpelweg omdat het niet in het woordenboek staat. Gluivend kan wel. Iets is gluivend, of totaal niet gluivend. Het is een waardeoordeel.
En waarom kan dat wel, terwijl het ook niet in het woordenboek staat? Gluivend staat over twee jaar in de Van Dale, let maar op. En dus kan het nu al. Het is hip om het woord gluivend te gebruiken. Je loopt vooruit. Deze week werd het voor het eerst door een collega op de radio gebruikt.
Luister maar:
Voor iedereen die dit met veel vraagtekens leest: gluivend komt van internet. Zoek eens bij Google naar gluivend. Juist, allemaal artikelen van de lezerspagina van de Ede Stad. Iemand schrijft daar fantastische verhalen, over lokale helden zoals Teus Kleuf. In vrijwel al die verhalen komt het woord gluivend voor. In de goede zin van het woord. Tot slot, een suggestie voor de Van Dale. Gluivend ~ spectaculair, heldhaftig, fantastisch vb. dankzij gluivend en kordaat optreden werd de man gered.
Ik ben fan. Let op, binnenkort verstop ik het in een blogje. Die vermelding in Van Dale gaat lukken.
Gluivend stukske dit!
Zoveel beter en meer sympathieke actie dit dan de eveneens geslaagde pogingen om woorden als swaffelen in de Van Dale te krijgen. Zeer gluivend inderdaad. Mij heb je.
Ik kom ook het woord ‘gluiver’ steeds vaker tegen.
Zal dan iets betekenen als heldhaftig persoon.
Tip: google ook het werkwoord eens, kom je bij goede artikelen….